Skip to main navigation Skip to main content Skip to page footer
| Römhild Kalter Markt

Ja mir könnes kaum erwatt, ball is widder Kalter Matt

29.01.2026

Ja mir könnes kaum erwatt,
ball is widder Kalter Matt 
un vom Mattbrönn bis zum Schmöger
stenn die Täublich un die Göker
un die Leut weit hergelaffe
hole sich bei uns en Affe,
oh die Fröd, oh die Fröd, oh die Fröd,
daß mei Göker widder kräht.

Früher hat mer in der Stod
ville schönne Matt gehot,
alle verze Tog gobs Säulich,
kener fand dos domols greulich,
wor der Säumatt längst scho aus,
do soff mer noch im Deutschen Haus,
vorbei, doch ich bin zefriede, 
der Kalte Matt is uns gebliebe.

Im Oktober fand ah statt
für den Rothaus noch eh Matt,
der wor für alle Börger schö,
für orm un reich, für groß un klee,
wer wollt se zähl, die ville Köpf, 
so zwische Spielzeug, zwische Töpf,
dann Borgetsmatt, dann gitts nu nimmer,
ober ener bleibt uns immer.

Für jeden dos, wos er so mog
bringt uns noch eh Winterschtog,
do komme se aus alle Ecke 
mit Rucksäck un mit fatzne Stecke,
die Hännler un die Bauerschleut,
do wird getrunke un gekäut,
der Kalte Matt is doch eh Fest,
vo jeher scho der Allerbest.

Zweehunnert Johr un noch vill mehr,
is der Kalte Matt scho her,
in Kutsche, manchmoll ah in Schlitte,
ville komma ah geritte.
Ob’s gereent hat oder geschneit,
vo weither komm Leut geeilt, 
daß es noch 70 Johr gelingt
der ganze Sool noch eemoll singt.

Ja mir könnes kaum erwatt,
ball is widder Kalter Matt 
un vom Mattbrönn bis zum Schmöger
stenn die Täublich un die Göker
un die Leut weit hergelaffe
hole sich bei uns en Affe,
oh die Fröd, oh die Fröd, oh die Fröd,
daß mei Göker widder kräht.

(Text: Manfred Hummel)

zurück zur Übersicht